Bahçede ya da balkonda yılın büyük bölümünde renk görmek şans işi değil. Çıkıcı çiçekler dediğimiz mevsimlik bitkiler, kısa sürede açar, bol çiçek verir ve mevsimi bitince yerini bir sonrakine bırakır. İşin sırrı doğru bitkiyi doğru zamanda dikmekte. Yeni başlayan biri için en kolay yol, yılı dört döneme bölüp her dönem için iki üç güvenli tür seçmek. Aşağıda hangi çiçeğin ne zaman dikileceğini, dikimin nasıl yapıldığını ve boşluk kalmadan geçiş planının nasıl kurulduğunu adım adım bulacaksınız.
Çıkıcı (mevsimlik) çiçekler genellikle tek yıllıktır. Tohumdan çıkar, çiçek açar, tohum bağlar ve döngüsü tamamlanır. Kalıcı bitkiler ise kışı toprakta geçirir, her yıl yeniden sürer.
Bu ayrım alışveriş sırasında da işe yarar. Fide alırken etikette "tek yıllık" ya da "mevsimlik" yazıyorsa, o bitkiden sadece o sezon verim bekleyin. Fideli bitki seçerken sıkı gövdeli, yaprakları diri, kökü saksıdan sarkmamış olanları tercih edin.
Aşağıdaki tablo ılıman iklim için genel bir çerçevedir. Bulunduğunuz yerde son don tarihi geç ise yazlıkları bir iki hafta erteleyin.
| Dönem | Dikim zamanı | Güvenli türler |
|---|---|---|
| İlkbahar | Mart – Nisan | Şebboy, aslanağzı, papatya, kadife çiçeği, lobelya |
| Yaz | Mayıs – Haziran | Petunya, sardunya, vinca, zinnya, ateş çiçeği, horozibiği |
| Sonbahar | Eylül – Ekim | Kasımpatı, süs lahanası, hercai menekşe, aster |
| Kış | Ekim – Kasım | Menekşe, hercai menekşe, süs lahanası, çuha çiçeği |
Soğanlı bahar çiçekleri ayrı bir kategoridir. Lale, sümbül, nergis ve zambak sonbaharda dikilir, ilkbaharda açar. Yani nisanda lale görmek istiyorsanız kararı ekim ayında vermeniz gerekir.
Çıkıcı çiçeklerde dikim gününün havası, dikim tekniğinden daha çok fark yaratır. Sıcak öğle güneşinde dikim yapmayın; sabah erken ya da akşamüstü seçin.
Bahçenin hiç boş kalmaması için mevsim değişimini önceden planlamak gerekir. Basit bir yöntem: bir sonraki mevsimin fidelerini, mevcut çiçekler